پس از آن | نمایشگاه شیرین نشاط در دوحه۱۳۹۳/۰۹/۱۳

نمايشگاه انفرادى شيرين نشاط هنرمند عکاس و فیلم‌ساز ایرانی مقیم نیویورک با عنوان پس از آن از 9 نوامبر 2014 در موزه‌ی هنر مدرن عرب در دوحه آغاز شده است.

بخش عمده‌ى آثار به نمايش در آمده در اين نمايشگاه، که اولین نمایشگاه انفرادی شیرین نشاط در منطقه‌ی خاورميانه است از مجموعه‌ى شاهنامه و خانه‌مان آتش گرفته است دو سری از کارهای اخیر شیرین نشاط می‌باشد.

 

 

مجموعه‌ی شاهنامه(2012) یک چیدمان عکس با موضوعی واحد شامل پرتره‌هایی از چهره‌های ایرانیان و اعراب، پوشیده از خطاطی با آثاری از نویسندگان و شعرای معاصر ایران است. این مجموعه الهام‌گرفته از اتفاقات بهارِ عربى و نمایانگر روحیه‌‌ی انقلابی مردم خاورمیانه در آن وقایع است.

 

 

مجموعه‌ی خانه‌مان آتش گرفته ا‌ست (2013) هم در مصر و از چهره‌های مردم فقیر و میانسال این کشور عکاسی شده است.

این مجموعه با عنوانی برگرفته از شعری از اخوان‌ثالث به سفارش بنیاد روبرت راشنبرگ کار شده است.

عکس‌های این مجموعه در اندازه‌های بزرگ ۱۵۸ در ۱۰۲ سانتی‌متر ارائه شده و نوع نورپردازی به گونه‌ای است که بیننده شاهد همه‌ی خطوط غم و درد در چهره‌هاست.

 

 

نشاط درباره‌ی این مجموعه می‌گوید: «در این کار می‌خواستم با واقعیت آن‌گونه که هست روبرو شوم. با افرادی که اتفاقاتی تکان‌دهنده‌ای برایشان افتاده، به‌ طور مستقیم برخورد کنم و بتوانم این درد و غمی که در چهره‌شان وجود دارد، را با بیانی تصویری بیان کنم. بنابراین خیلی مهم بود که بتوان اعتماد آنان را برای بیان احساساتشان جلب کرد.

این کار چالش بزرگی برایم بود. من نه مصری‌ام و نه عربی بلدم و نه اینکه همکارشان در کوچه و خیابان بودم. شانسی که ما داشتیم، این بود که بنیاد اتاقی را در گالری تاون هاوس در مصر در اختیار ما قرار گذاشت که نزدیک میدان تحریر بود. سرایدار این مکان خیلی به ما کمک کرد که بتوانیم با این افراد که از طبقات کم‌درآمد جامعه بودند آشنا شویم. بسیاری از آنان دوستان خودش بودند. خودش هم قدری انگلیسی بلد بود. ما در عین حال یک مترجم هم داشتیم.

افزون بر آن اتفاق بسیار غم‌انگیز دیگری نیز در تیم ما افتاده بود، همکار عکاس آمریکایی من، لری بارنز دختر ۲۲ ساله خود را در یک حادثه از دست داد و به شدت غمگین و افسرده بود. من او را به اصرار با خودم به مصر بردم که اولا از محیط دور شود و دوم اگر شاهد این واقعیت باشد که افراد دیگر دردمند نیز وجود دارند و داستان آنها را بشنود، برایش نوعی همدردی و التیام باشد.

این تبادل انسانی و به اشتراک گذاشتن هیجانات و احساسات میان من، سوژه‌ها و بارنز، از مهم‌ترین و تکان‌دهنده‌ترین تجربیات من در خلق آثار هنری است، و لحظه‌ای خاص در ناپدید شدن ناگهانی مرز میان زندگی و هنر به شمار می‌آید.»

این نمایشگاه تا 15 فوریه 2015 ادامه دارد.



به اشتراک بگذارید: