مکتوب
اسکارلت کوتن
. فرانسه
مترجم: صادق طاهری
۱۳۹۴/۰۵/۰۵

اسکارلت کوتن یک عکاس زن مستقل اهل فرانسه است که کارهای او حول موضوعات هویت و احساسات است. پس از مطالعه در ENSP در آرلز به مدت سه سال، کوتن به پاریس رفت تا عکاسی را دنبال کند و در مطبوعات ملی و بین‌المللی فعالیت کند.

او در 2000 به شبه‌جزیره‌ی سینا (مصر) سفر کرد تا از بدوی‌ها (اعراب بادیه‌نشین) عکس مستند تهیه کند. همان موقع مجموعه مسحورکننده خود به نام هنوز زنده را آغاز کرد. این مجموعه در سال 2009 توسط آکتس‌سود منتشر شد. کوتن در سال 2004 در بیجینگ چین جایزه عکس انسانیت را از آن خود کرد و کتابش هم در فستیوال عکس نیویورک NYPH در سال 2009 نامزد شد.

 

از مجموعه‌ی هنوز زنده © اسکارلت کوتن

 

در حال حاضر او تمرکز خود را روی پروژه‌های بلندمدت گذاشته است. شیفتگی او به فرهنگ عرب در طول دهه‌ی گشته مضمون اصلی عکاسی‌اش بوده است.

از سال 2012، مجموعه‌ی مکتوب او بیانگر علاقه‌اش به جنبش‌های بعد از بهار عربی است. در این پروژه، او مجموعه‌ای از عکس‌هایی را ارائه می‌کند که مردانی در آفریقای شمالی و خاورمیانه را نشان می‌دهد که حسرت آزادی فردی و رد وضع نامساعد اجتماعی را دارند.

این پرتره‌ها مفاهیم میل، مردانگی، هویت، قلمرو و تاریخ را در محیط جوامعی که عکس‌ها در آنجا گرفته‌شده، به چالش می‌کشند. در این دکور معمارانه، به دور از هیاهو، کاراکترها حساسیت خود را به مثابه یک طغیان و عصیان فردی به نمایش می‌گذارند.

آثار کوتن در گالری East Wing (دوبی / دوحه)، گالری ماریان ابراهیم (سیاتل) و گالری 127 (مراکش) به نمایش گذاشته‌شده است.

 

 بیانیه 

در سایه بهار عربی

یک ماجرای عاشقانه باعث شده بود روحیه‌ی من شکننده شود و این کار قرار بود یک سفر شخصی باشد. این سفر که سه سال طول کشید، مرا از آفریقای شمالی به خاورمیانه آورد تا نگاهی به هویت مردانه داشته باشم. سفرهایم را طوری تنظیم کردم که به کشورهایی سفر کنم که برایم بسیار اهمیت داشتند، مثل مراکش، مصر و کشورهای دیگر. همچنین خیلی مایل بودم شهرهای الجزیره، بیروت، رام‌الله و دیگر شهرها را ببینم. داخل این شهرها، در خیابان‌ها و کوچه، کافه‌ها و حیات خانه‌ها قدم می‌زنم و جست‌وجو می‌کنم. مکان‌های مخفی، خانه‌های متروکه و ساحل‌های دورافتاده؛ این‌ها مکان‌هایی هستند که مردان، به دعوت من، برای یک گپ دونفره می‌آیند. می‌خواهم از آن‌ها با تمام پیچیدگی‌شان، شکنندگی‌شان، شهوانیت‌شان و آزادی‌شان، عکس بگیرم. عکس‌های من حقیقت موجود در این مناطق را با نگاهی شخصی کاوش می‌کنند. من آن‌ها را با نشانه، جنبه استنادی و ژست‌های مختلف، کارگردانی می‌کنم. این کار مرا قادر می‌سازد تا حقیقت را با صمیمیت پیوند بزنم. 

مجموعه‌ی مکتوب که در آن تقاطع پرتره و مکان دیده می‌شود، مفهوم میل، مردانگی، هویت، قلمرو و تاریخ را به چالش می‌کشد. آن‌ها این کار را در محیط جوامعی انجام می‌دهند که در آن‌ها مسائلی از قبیل آزادی فردی، جنسیت و تمایلات جنسی، بخشی از آرمان‌هایی را شکل می‌دهند که بنیان و اساس تغییرات گسترده‌ای هستند که در حال حاضر این کشورها را درمی‌نوردد.

 

 

«دوست دارم این‌طور فکر کنم که زندگی مردم عرب و روابط آن‌ها با یکدیگر دستخوش تغییراتی شده است. نوبت آن‌ها است که حرف بزنند؛ که به خیابان بیایند. آن‌ها ابزار بیان عقاید و دفاع از حقوق خود، دفاع از رویاهایشان و دفاع از میل به عدالت و احترام را دارند. آن‌ها شهروندانی آزاد خواهند بود که موردحمایت قوانین کشور خود قرار خواهند گرفت. رها از هر نوع بندگی؛ و جدال برای آزادی را، همچنان ادامه می‌دهند. آزادی خودشان، آزادی دیگران. در حال حاضر، دنیای عرب یک زمین حاصلخیز و بارو برای تمامی این عقاید است.»

«عبدالله طایع»


به اشتراک بگذارید: