هابره، آخرین نسل
جوآنا چومالی
۱۹۷۴ . ساحل عاج
مترجم: فاطمه بردال
۱۳۹۳/۰۶/۱۳

هابره در زبان محلی کُو در کشور بورکینافاسو به معنای تیغ‌زنی است.

تیغ‌زنی انجام عملی‌ست که در پوست انسان برشی سطحی ایجاد می‌کند. به دلیل فشارهای مذهبی و مقامات دولتی، انجام این عمل در حال نابودی‌ست همان‌طور که شیوه‌های جدید زندگی شهری، مقدمه‌ای شد تا لباس‌های قبایل کم‌رنگ و بی‌‌رنگ‌تر شود. امروزه تنها مردم قدیمی‌تر هستند که نشان تیغ‌زنی را بر خود دارند.

این خراش‌ها که ریشه‌ای اجتماعی دارند به عنوان نشانه‌ی تعلق به یک گروه و قبیله از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این خراش‌ها با ابزار‌های برّنده‌ای چون تکه‌های تیز سنگ، شیشه یا چاقو انجام می‌شود.

در جوامع سنتی بورکینافاسو، این خراش‌ها به عنوان تعیین جایگاه و موقعیت اجتماعی یا یکی از معیارهای زیبایی‌شناسی محلی و نیز روشی برای شناسایی اعضای یک قوم و قبیله کارکردهایی چندگانه داشته‌اند. همه‌ی این‌ها نشان می‌دهد که این بریدگی‌ها نقش«کارت شناسایی اجتماعی» یک فرد داشته است.

در زمان تحقیق و پژوهش‌ام، همه‌ی تصاویری که به‌دست آوردم متعلق به اوایل قرن بوده و تنها تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها معاصر بودند. به دلیل کمیاب بودن این افراد، برای پیدا کردن‌شان سختی‌های زیادی را متحمل شدم.

من در ثبت این پرتره‌های استودیویی از پس زمینه و نوری یکسان استفاده کردم تا تمامی پرتره‌ها در شکلی خنثی و بی‌طرفانه ثبت شوند، بی‌هیچ بهانه و بی‌هیچ قضاوتی.

این حقیقت به ما این اختیار را می‌دهد که ارتباط بین گذشته و حال را به پرسش بگذاریم و تصویرمان را بسته به محیط و پیرامون‌مان ارائه دهیم.

نظرات شاهدان ما که اغلب متعارض هستند، پیچیدگی‌های هویت آفریقایی امروز را که در میان گذشته و آینده در آفریقای معاصر نابود شده است را نشان می‌دهد.

این نسل آخر مردمی هستند که نشانِ گذشته را بر صورت‌هایشان دارند، نشانی از هنجارها و ارزش‌های اجتماعی و محرومیت‌ها. آن‌ها نسل آخر تیغ‌زن‌های آفریقایی هستند که در شهر ابیجان زندگی می‌کنند. آن‌ها آخرین شاهدانِ تاریخ گذشته‌ی آفریقا هستند.


به اشتراک بگذارید: