باغبانی در شب
سیگ هاروی
۱۹۷۳ . انگلستان
مترجم: الهام افروتن
۱۳۹۴/۰۸/۰۳

سیگ هاروی متولد 1973 در بریتانیاست. او عضو ثابت نهادهای معتبری همچون موزه هنرهای زیبای هوستون و تگزاس ، موزه‌ی هنر فرانس وورس راکلند و مین، موزه بین‌المللی عکاسی و فیلم در جورج ایستمن هاوس، روچستر، نیویورک است.

هاروی هم‌اکنون در ایالت مین واقع در آمریکای شمالی در یک‌خانه‌ی روستایی با همسر و فرزندش زندگی می‌کند، جایی که خیلی از عکس‌هایش در آن شکل‌گرفته‌اند.

 

رنگ‌های درخشان، نور طبیعی و مناظر سرسبز توصیف مختصری از عکس‌های سیگ هاروی است. هرچند او ساختار متعارف پرتره و منظره‌نگاری را زیر پا گذاشته، اما خود این نور و رنگ‌ها داستان عکس‌ها را روایت می‌کنند. هاروی می‌گوید: «من می‌خواهم به عکس‌هایم تکانی بدهم، کشف سحر و فضاهای جادویی درحالی‌که یک‌قدم با دنیای واقعی فاصله دارید.»

 

 

 

گرگ‌ومیش زمانی میان تاریک و روشنایی است، زمانی که جهان مکث می‌کند تا به آغوش سرد شب برود. زمانی که پر از ابهام است. در کم‌نوری گرگ‌ومیش همه‌چیز ممکن است اتفاق بیفتد.

سیگ هاروی ما را به قصر تخیلات خود می‌برد. او عکس‌هایش را از یک مکان معمولی به یک جای فوق‌العاده و رؤیایی تبدیل می‌کند. عکس‌های مناظر به‌گونه‌ای ثبت‌شده است که سبزی درختان را بسیار دل‌پذیرتر و آسمان آبی عمیق‌تری دارد.

هاروی با رنگ‌های عمیق و نور متفاوت عکس‌هایش را زنده می‌کند. تم طلایی شبح گونه‌ی عکس‌ها نقطه‌ی قوت کارهایش به‌حساب می‌آید.

شاید مشابه این عکس‌ها را دیده باشیم و برایمان آشنا باشد اما هاروی عینک خودش را به چشمان ما می‌زند تا با دید او به دنیا بنگریم و به‌عنوان یک شاهد نظاره‌گر گرگ‌ومیش عکس‌هایش باشیم درحالی‌که لحظاتی غیرمنتظره و عجیب ما را احاطه کرده‌اند.

 

 

جین دکسترا درباره‌ی باغبانی در شب چنین می‌گوید:

«اعجازهای کوچکی که به‌آرامی به یک روایت خانگی می‌رسد عکاسان زن زیادی را جذب کرده از گرترود کاسبیر* گرفته تا سالی من.این یک واقعیت پیچیده از نقد هنر معاصر است که هنرمندان و به‌ویژه هنرمندان زن باید از حوزه‌ی کاری‌شان و هنر خلاقانه‌‌شان دفاع کنند.»

در همین اواخر در نیویورک‌تایمز مطلبی چاپ‌شده بود که: «چرا مادری که درعین‌حال هنرمند بزرگی باشد وجود ندارد؟»

سیگ هاروی این نظریه را رد می‌کند چراکه عکس‌هایش با فضای رؤیایی و وهم‌آلودگی دلپذیرش ریشه در طبیعت جهان و تجربه‌ی او در خلق تصاویر فانتزی، حاصل احساساتِ مادرانه‌اش است.

 

 

هاروی در جواب، مقاله‌ای در تایمز نوشت: «هنر، در هر شکلی به گونه‌ی است که درون خود را می‌کاود تا هنر جدیدتری خلق کند و شما مجبور به پذیرفتن آن هستید همچنین او اضافه کرد: یک هنرمند می‌تواند هنر و بچه‌هایش را در کنار هم بپذیرد و این دو در کنار هم مجموعه‌ی باغبانی در شب را خلق می‌کنند مجموعه‌ی بی‌پایانی که همچنان ادامه خواهد داشت.»


به اشتراک بگذارید: